Jaki okres wypowiedzenia po 2 latach pracy – ile wynosi i jak liczyć go w praktyce

Czy wiesz, kiedy dokładnie kończy się Twoja umowa, gdy masz około dwóch lat u tego samego pracodawcy?

W tym tekście wyjaśnimy, jaki jest standardowy termin wypowiedzenia przy dwuletnim stażu i jak policzyć daty, by uniknąć błędów kadrowych.

Dla zatrudnienia u jednego pracodawcy obowiązują progi: 2 tygodnie dla stażu poniżej 6 miesięcy, 1 miesiąc przy co najmniej 6 miesiącach, oraz 3 miesiące po 3 latach.

Przy około dwóch latach najczęściej stosuje się 1 miesiąc, o ile nie ma dodatkowych ustaleń lub wyjątków.

W artykule pokażemy też, jak liczyć w tygodniach, miesiącach i dniach roboczych, kto ma inne obowiązki formalne oraz kiedy opłaca się złożyć wypowiedzenie, by szybciej zakończyć zatrudnienie.

Najważniejsze w skrócie

• Standardowy termin przy ~2 latach to zwykle 1 miesiąc.
• Licznik zależy od stażu, rodzaju umowy i strony składającej dokument.
• Pokażemy zasady przeliczania na dni robocze i tygodnie.
• Wybór dnia złożenia może przyspieszyć koniec zatrudnienia.
• Znajdziesz też listę typowych błędów i rozwiązania kadrowe.

Czym jest wypowiedzenie umowy o pracę i kiedy stosuje się okres wypowiedzenia

Wypowiedzenie to jednostronne oświadczenie woli pracownika lub pracodawcy. Po jego doręczeniu zaczyna biec określony czas, po którym umowa zostaje zakończona.

Nie jest wymagana zgoda drugiej strony, by bieg terminu się rozpoczął. Dzięki temu strony mogą rozstać się formalnie bez długich negocjacji.

Za wypowiedzeniem można rozwiązać umowy w trzech podstawowych trybach: okres próbny, umowę na czas określony i umowę na czas nieokreślony. Warunki różnią się w zależności od rodzaju zatrudnienia.

Alternatywy to porozumienie stron oraz rozwiązanie bez wypowiedzenia. Omówimy je szerzej w dalszych częściach.

W praktyce pracownik nie musi podawać powodu, natomiast pracodawca często ma dodatkowe wymogi formalne, np. uzasadnienie. Okres wypowiedzenia wpływa na datę końca umowy, codzienne obowiązki i planowanie kolejnego zatrudnienia.

Jaki okres wypowiedzenia po 2 latach pracy

Przy dwuletnim stażu u tego samego pracodawcy standardowy termin wynosi 1 miesiąc.

W praktyce prawo pracy liczy staż zakładowy, czyli łączny czas zatrudnienia u danego podmiotu. Jeśli pracownik był zatrudniony u tego pracodawcy przez około dwa lata, obowiązuje miesięczny okres wypowiedzenia umowy.

Warto pamiętać, że bliskie osiągnięcie trzeciego roku może zmienić długość terminu. Okresu wypowiedzenia nie liczy się w oderwaniu — daty graniczne mogą przesunąć wymiar na trzy miesiące.

Istnieją jednak wyjątki: porozumienie stron, rozwiązanie bez wypowiedzenia lub szczególne zapisy w umowie mogą skrócić lub zmienić zasady.

Następny krok: w kolejnej części pokażemy, jak konkretnie liczyć ten miesiąc w kalendarzu i ustalić datę zakończenia zatrudnienia.

Od czego zależy długość okresu wypowiedzenia umowy o pracę

Długość terminu zależy głównie od stażu zakładowego.

Staż zakładowy to suma wszystkich umów zawartych z danym pracodawcą. Do tej sumy wlicza się wcześniejsze okresy zatrudnienia, aneksy i przerwy między umowami, o ile dotyczyły tego samego pracodawcy.

Progi, które decydują o długości, są proste: poniżej 6 miesięcy, co najmniej 6 miesięcy oraz co najmniej 3 lata. Każdy próg zmienia wymiar trwania umowy.

• Poniżej 6 miesięcy – najkrótsze terminy.
• Co najmniej 6 miesięcy – zwykle miesiąc.
• Co najmniej 3 lata – dłuższe terminy.

Rodzaj umowy wpływa na siatkę terminów. Okres próbny liczy się oddzielnie, ale dla umowy na czas określony i nieokreślony progi są takie same.

Praktyczne wskazówki: zbierz daty rozpoczęcia i zakończenia poprzednich umów, aneksy i potwierdzenia przejęcia zakładu. To ułatwi obliczenie łącznego zatrudnienia i uprawnień, np. wymiaru czasu na szukanie nowej pracy.

Okres wypowiedzenia a rodzaj umowy: czas określony, czas nieokreślony i okres próbny

Różne typy umów mają odmienne siatki terminów, które warto znać przed złożeniem dokumentu.

Umowa na czas określony oraz umowa na czas nieokreślony stosują tę samą skalę długości terminów.

Przy stażu poniżej 6 miesięcy zwykle obowiązuje 2 tygodnie.
Przy co najmniej 6 miesiącach — 1 miesiąc.
Po 3 latach staje się to 3 miesiące.

Okres próbny ma inną siatkę. Krótsze formy to 3 dni robocze, jeśli badamy zatrudnienie krótsze niż 2 tygodnie.
Gdy próbny trwa ponad 2 tygodnie, stosuje się 1 tydzień.
Przy okresie próbnego do 3 miesięcy zwykle jest 2 tygodnie.

W praktyce HR terminy „domykają się” na koniec tygodnia lub miesiąca.
Tygodniowe liczy się kalendarzowo, a zakończenie zwykle wypada w sobotę.
Sprawdź umowę — zapisy mogą przewidywać dłuższy termin.

Jak liczyć okres wypowiedzenia w praktyce, żeby nie pomylić dat

Poniżej znajdziesz prosty sposób liczenia biegu terminu w zależności od jednostki miary.

Miesiące: bieg zaczyna się 1. dnia następnego miesiąca po złożeniu wypowiedzenia. Koniec przypada w ostatnim dniu miesiąca po upływie zadeklarowanej liczby miesiące.

Tygodnie: czas liczy się od pierwszej niedzieli po doręczeniu. Ostatnim dniem jest sobota po upływie wskazanej liczby tygodnie.

Dni robocze: startuje w następnym dniu roboczym po skutecznym doręczeniu. Nie wlicza się niedziel i świąt — liczymy wyłącznie dniu pracy.

1. Ustal typ umowy i wymiar terminu.
2. Sprawdź dzień złożenia i moment doręczenia.
3. Wybierz regułę startu (miesiące/tygodnie/dni robocze) i policz do końca.

„Moment doręczenia decyduje o rozpoczęciu biegu — liczy się dzień odbioru dokumentu.”

Jak ustalić datę końca umowy po złożeniu wypowiedzenia

Po złożeniu wypowiedzenia najważniejsze jest szybkie ustalenie daty zakończenia umowy.

1. Data złożenia — dzień, kiedy pismo zostało doręczone.
2. Data startu biegu — według reguły dla danego okresu (miesiące, tygodnie, dni robocze).
3. Ostatni dzień okresu — koniec obliczonego czasu (przy liczbie miesięcy to zawsze ostatni dzień miesiąca).
4. Data rozwiązania umowy — dzień, w którym umowa przestaje obowiązywać.

Przykład 1: wypowiedzenie złożone 16 stycznia przy 1-mies. okresie → bieg zaczyna się 1 lutego, a umowa kończy się w ostatnim dniu lutego.

Przykład 2: wypowiedzenie złożone 9 stycznia 2025 przy 2-tyg. terminie → bieg od niedzieli 12 stycznia, koniec w sobotę 25 stycznia.

Praktyczna uwaga: miesiące mają różną długość, ale przy liczbie miesięcy koniec zawsze wypada ostatniego dnia miesiąca. Dla pewności warto w piśmie wskazać przewidywany termin upływu wypowiedzenia — zmniejszy to ryzyko sporu o datę rozwiązania umowy.

„Wskazanie przewidywanej daty końcowej w piśmie ułatwia obliczenia obu stron i ogranicza nieporozumienia.”

Kiedy najlepiej złożyć wypowiedzenie, żeby szybciej zakończyć umowę

Strategiczne zaplanowanie momentu złożenia może skrócić czas do zakończenia umowy.

Logika jest prosta: jeśli biegnie się w tygodniach, start zależy od najbliższej niedzieli. Przy liczbie miesięcy bieg zaczyna się 1. dnia następnego miesiąca. Nie zawsze wcześniejsze złożenie oznacza szybszy koniec.

Dla terminów tygodniowych warto złożyć pismo w piątek. Minimalizuje to czas oczekiwania do pierwszej niedzieli i sprawia, że pełne tygodnie łatwiej domknąć do soboty.

Dla terminów miesięcznych najlepiej działać pod koniec miesiąca. Złożenie w ostatnich dniach sprawia, że bieg zaczyna się od 1. dnia kolejnego miesiąca, bez utraty niemal całego miesiąca.

1. Policz daty dla kilku wariantów (np. 20 vs 30 danego miesiąca).
2. Wybierz termin, który daje najkrótszy realny koniec okresu wypowiedzenia.
3. Uwzględnij organizację pracy: oddanie sprzętu, przekazanie obowiązków, urlop.

„Jeśli zależy Ci na szybszym zakończeniu, rozważ porozumienie stron lub zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy.”

Uwaga praktyczna: porozumienie z pracodawcą często da lepszy efekt niż ryzykowne manewry datami. Planowanie to sposób na kontrolę terminu bez utraty formalnej pewności.

Prawa i obowiązki pracownika w okresie wypowiedzenia

Po złożeniu wypowiedzenia pracownik nadal wykonuje obowiązki wynikające z umowy, chyba że strony postanowią inaczej.

Stosunek pracy trwa do dnia zakończenia biegu. Pracownik musi świadczyć pracę, przestrzegać regulaminu oraz zasad BHP. Pracodawca z kolei wypłaca wynagrodzenie i organizuje pracę.

Gdy wypowiedzenie składa pracodawca, pracownikowi przysługują dni na poszukiwanie nowego zatrudnienia: 2 dni robocze przy krótszych terminach (2-tyg. i 1-mies.) oraz 3 dni przy najdłuższym terminie.

Takie dni warto formalnie zgłosić wnioskiem i zaplanować rozmowy rekrutacyjne. Pracodawca może też zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy na czas biegu wypowiedzenia, ale wtedy wynagrodzenie nadal się należy. Zwolnienie powinno mieć potwierdzenie na piśmie.

Obowiązki końcowe to rozliczenie mienia, przekazanie projektów, rozliczenie urlopu i przygotowanie świadectwa pracy. Naruszenie obowiązków w tym czasie może spowodować sankcje porządkowe, a w skrajnych przypadkach nawet rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia.

„Okres biegnie dalej — zarówno prawa, jak i obowiązki pozostają w mocy.”

Czy da się skrócić albo pominąć okres wypowiedzenia

Szybsze zakończenie stosunku pracy bywa możliwe, ale wymaga wyboru właściwej drogi i spełnienia formalności.

Porozumienie stron to najprostsze rozwiązanie. Obie strony zgadzają się na datę zakończenia i mogą rozwiązać umowę w dowolnym dniu. To działa niezależnie od typu umowy — czas określony, czas nieokreślony czy okres próbny.

Druga opcja to jednostronne skrócenie trzymiesięcznego terminu do jednego miesiąca. Może być stosowane przez pracodawcę w sytuacjach wyjątkowych, np. likwidacji lub upadłości. W takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie za niewykorzystaną część.

Rozwiązanie bez wypowiedzenia to tryb nadzwyczajny. Pracownik może rozwiązać umowę natychmiast przy orzeczeniu lekarskim i braku możliwości przeniesienia albo przy ciężkim naruszeniu obowiązków przez pracodawcę.

Pracodawca zaś używa tej drogi tylko przy poważnych przewinieniach, przestępstwach lub utracie uprawnień. W obu przypadkach konieczne jest wskazanie przyczyny na piśmie.

„Porozumienie stron zwykle daje najszybsze i najmniej sporne rozwiązanie umowy.”

Najczęstsze błędy w liczeniu okresu wypowiedzenia i jak ich uniknąć

W praktyce najprostsze pomyłki to błędne założenia dotyczące startu liczenia miesięcy, tygodni i dni roboczych.

Błąd 1: liczenie miesięcznego okresu od dnia złożenia zamiast od 1. dnia następnego miesiąca. To zmienia datę rozwiązania umowy.

Błąd 2: mylenie tygodni z „7 dniami od jutra” — biegu zaczyna się od pierwszej niedzieli, a kończy w sobotę.

Błąd 3: nieuwzględnianie łącznego stażu u danego pracodawcy. Przerwy nie zawsze kasują uprawnienia wynikające z umowy.

Błąd 4: pomijanie typu umowy i zastosowanie złej jednostki liczenia (dni robocze zamiast tygodni lub miesięcy).

Błąd 5: planowanie „szybszego odejścia” przez złożenie pisma na początku miesiąca — często to wydłuża koniec zatrudnienia.

Jak uniknąć: sprawdź staż, typ umowy, próg (mniej niż 6 miesięcy / co najmniej 6 miesięcy / co najmniej 3 lata), wybierz regułę startu biegu i wyznacz ostatni dzień tygodnia lub miesiąca.

Karol Lis

Interesuję się finansami i zarządzaniem w praktyce: liczbami, ryzykiem i decyzjami, które wpływają na stabilność firmy. Lubię analizować, porządkować procesy i szukać miejsc, gdzie można usprawnić działanie bez zbędnych kosztów. Cenię długoterminowe podejście i przewidywalność, bo biznes to maraton, nie sprint. Najbardziej satysfakcjonuje mnie moment, gdy strategia zaczyna przynosić mierzalne efekty.